ایلام

توضیحات :  داستان «زمین خواهد شنید» در واپسین سال‌های ایلامِ نو، حدود ۲۷۰۰ سال پیش، می‌گذرد؛ روزگاری پرآشوب که با تضعیفِ قدرت مرکزی، فرمانروایانِ محلیِ زاگرس هنوز بر بخش‌هایی از سرزمین ایلام فرمان می‌راندند. هانی، فرمانروای آیاپیر (ایذه‌ی کنونی)، از شخصیت‌های تاریخی این رمان است و نام او بر سنگ‌نگاره‌های کول‌فرح و اشکفت‌سلمان باقی مانده است. این رمان، بیش از آن‌که بازسازیِ دقیقِ تاریخ باشد، تلاشی است برای نزدیک شدن به زندگیِ مردمانی که در سایه‌ی رویدادهای بزرگ، زمین را شخم زدند، آب را تقسیم کردند، آبادی ساختند و زندگی را ادامه دادند. فرمانروایان نیز در این داستان حضور دارند، زیرا بخشی از تاریخ این سرزمین‌اند؛ اما کانون روایت، مردمانی هستند که تاریخ کمتر نامشان را ثبت کرده است. اگر نام شاهان بر سنگ‌ها مانده، دوام این سرزمین بر دوش همان مردمان گمنام بوده است

توضیحات :  شهر ایلام یکی از شهرهای غربی ایران و مرکز استان ایلام است. جمعیت این شهر برپایهٔ سرشماری سال ۱۳۸۵ خورشیدی برابر با ۱۵۵٬۲۸۹ نفر بوده‌است. نام ایلام در قدیم «ده‌بالا» بوده‌است و مردمان طایفهٔ ده‌بالایی در آن ساکن بوده‌اند. پس از آن نیز «حسین‌آباد» نامیده شد. ایلام در عهد باستان به ‹‹اریوجان›› معروف بود. اما ایلام کنونی در سال ۱۳۰۸ شمسی در منطقه‌ای که حسین آباد نامیده می‌شد از نو احداث گردیده و یک سال بعد با توجه به سابقه تاریخی و تصویب فرهنگستان ایران به نام ‹‹ایلام›› نام گزاری شده‌است. شهر ایلام در حصاری از کوه‌ها و ارتفاعات جنگلی استقرار یافته و آب و هوایی معتدل کوهستانی و بهاری دلپذیر دارد. از سه قرن پیش حکومت خود مختار والیان در منطقه ایلام و پشتکوه برقرار بوده‌است. از معروف ترین این والیان می‌توان از حسین خان، غلامرضا خان و حسین قلی خان ابوقداره نام برد.