تاریخی حکومت های دیکتاتوری

توضیحات :  کتاب «چگونه دیکتاتورها سقوط می کنند و ملت ها زنده می مانند؟» با عنوان اصلی How Tyrants Fall: And How Nations Survive نوشته مارسل دیرسوس، اثری تحلیلی در حوزه سیاست و جامعه‌شناسی است که به این می‌پردازد چرا حکومت‌های استبدادی با وجود ظاهر قدرتمندشان اغلب شکننده‌اند و چگونه فرو می‌پاشند، و در ادامه ملت‌ها چگونه می‌توانند از دل این فروپاشی جان سالم به در ببرند و مسیر تازه‌ای برای خود بسازند.

دیرسوس با تکیه بر پژوهش‌های تاریخی، داده‌های آماری و گفت‌وگو با افرادی مانند سیاستمداران سابق، فعالان مدنی، نیروهای امنیتی و تحلیلگران نشان می‌دهد که بقای دیکتاتورها بیشتر از آنکه به قدرت شخصی آن‌ها وابسته باشد، به شبکه‌ای از وفاداری‌ها، ترس، منافع اقتصادی و حمایت نهادهای کلیدی بستگی دارد؛ شبکه‌ای که اگر ترک بردارد، حتی سرسخت‌ترین رژیم‌ها هم می‌توانند خیلی سریع فرو بریزند. او همچنین توضیح می‌دهد که اعتراض‌های گسترده مردمی، شکاف در نیروهای نظامی، فشارهای اقتصادی و تغییرات اجتماعی نقش تعیین‌کننده‌ای در تضعیف حکومت‌های خودکامه دارند و در بسیاری از موارد جنبش‌های غیرخشونت‌آمیز شانس بیشتری برای ایجاد گذار پایدار نسبت به شورش‌های مسلحانه دارند. بخش مهمی از کتاب به این اختصاص دارد که بعد از سقوط دیکتاتورها چه اتفاقی می‌افتد و چرا بعضی کشورها به سوی ثبات و آزادی حرکت می‌کنند اما برخی دیگر دوباره در چرخه خشونت و استبداد می‌افتند. نویسنده تلاش می‌کند نشان دهد ساخت نهادهای قوی، مشارکت سیاسی مردم و جلوگیری از تمرکز دوباره قدرت، عوامل کلیدی در زنده ماندن و پیشرفت ملت‌ها پس از فروپاشی یک رژیم سرکوبگر هستند.

این کتاب بیشتر از آنکه صرفاً روایت تاریخی باشد، تحلیلی عمیق از سازوکار قدرت و ضعف دیکتاتوری‌ها ارائه می‌دهد و به خواننده کمک می‌کند بفهمد تغییرات بزرگ سیاسی چگونه ممکن می‌شوند و چه شرایطی آن‌ها را پایدار یا شکننده می‌کند.

توضیحات :  این کتاب درصدد رمزگشایی از شیوه نگرش برنامه‌ریزان دولتی و برنامه‌ریزی متمرکز است. جیمز اسکات نویسنده کتاب با کنجکاوی و اشتیاق یادگیری مثال‌زدنی‌اش، به کندوکاو در تاریخ برنامه‌ریزی امروزی پرداخته تا بداند نگرش برنامه‌ریزی متمرکز چگونه پدید آمده است، مبتنی بر کدام جهان‌بینی بوده، به چه علت با اصرار پیگیری شده و چه آثار و تبعاتی برای طبیعت، جوامع محلی و دانش بومی و دیرین انسان‌ها به بار آورده است. او در این سفر اکتشافی، خیال‌پردازی و ساده‌سازی مربوط به برنامه‌ریزی دولتی را نکوهش می‌کند و به نمونه‌ها و مصادیق تاریخی دقیق از این ساده‌سازی‌های حکومتی اشاره می‌کند. اسکات پس از اختصاص دادن دو فصل به تشریح طرح‌های خواناسازی و ساده‌سازی به دگرگونی دیدگاه‌ها و نگرش انسان امروز و دیوانسالاران در دوران تجدد پرداخته، مفاهیم «تجددگرایی خودکامه» و «حکمرانی در شهرهای تجددگرا» را واکاوی می‌کند.

توضیحات : سالیان سال، یکی از مهمترین نگرانی های من این بوده است که چگونه مردم می توانند جلوی به وجود آمدن دیکتاتوری ها را بگیرند و یا دیکتاتوری های موجود را از میان ببرند. این علاقه ناشی از این عقیده است که هیچ انسانی نباید تحت سلطه انسانی دیگر زندگی کند و یا توسط حکومت های دیکتاتوری، از میان برداشته شود. این عقیده با مطالعه درباره لزوم آزادی نوع بشر، با تحقیق درباره لذت حکومت های دیکتاتوری (از نظرات ارسطو گرفته تا تحلیل حکومت های تمامیت خواه) و با بررسی تاریخی حکومت های دیکتاتوری (بخصوص آلمان نازی و روسیه استالینی) در من رشد یافته است. در طول سالها، فرصت شناخت انسان هایی را داشته ام که تحت حکومت نازی ها زندگی کرده و رنج کشیده اند. در میان آن ها اشخاصی نیز وجود داشتند که از اردوگاه های کار اجباری آلمان جان سالم به در برده بودند. در نروژ، با مردمی ملاقات کردم که با حکومت نازی مبارزه کرده و زنده مانده بودند، و درباره مردمی شنیدم که از میان رفته بودند. با یهودیانی که از چنگال نازی ها گریخته و همینطور با انسان هایی که برای زندن ماندن به آن ها کمک کرده بودند، صحبت کردم. وحشت حکومت استالین، در اکثر کشورها بیشتر از طریق کتاب شناخته شده است تا از طریق تماس های فردی. این وحشت برای من تلخ تر و گزنده تر بود چرا که با نام آزادی و رها شدن از ظلم و استثمار به مردم تحمیل شده بود.