توضیحات : نقاشی، سینما و عکاسی تنها ثبت واقعیت نیستند، بلکه هنر هدایت چشم و مهندسی احساس مخاطباند. اما چه رازی نهفته است که یک قاب معمولی را به شاهکاری ماندگار و میخکوبکننده تبدیل میکند؟
کتاب «عناصر ترکیببندی در سینما» سفری است اکتشافی از مبانی هندسی تا لایههای عمیق روانشناسی تصویر. در این اثر، فراتر از تعاریف کلاسیکِ قانون یکسوم و نقاط طلایی، با زبان پنهان فرمها، بافت، عمق میدان و معماری قاب آشنا میشوید. این کتاب با کالبدشکافی شاتهای ماندگار تاریخ سینما و بررسی تکنیکهای پیشرفتهی بصری، به شما میآموزد که چگونه از ابزارهای خامِ نور و خط، برای القای مفاهیمی چون تنش، قدرت، انزوا و صمیمیت استفاده کنید.
این راهنما از استودیوی بایندر که بصورت جامع و اصلاح شده توسط نویسنده و مدرس فعال این حوزه، آقای سینا احمدی نیت بازنویسی و نوشته شده و در اینجا برای شما بصورت رایگان قرار داده ایم، برای فیلمسازان، عکاسان و طراحانی تدوین شده که میخواهند از سطح دیدن فراتر رفته و به مقام خلق کردن برسند. در اینجا یاد میگیرید که قواعد بازی را بشناسید، بر آنها مسلط شوید و در نهایت، آگاهانه آنها را برای خلق امضای شخصی و روایت منحصربهفرد خود در هم بشکنید.
توضیحات : «کاغذ و تا» نام یک سرگرمی است که در آن تنها با تا کردن یک تکه کاغذ بدون آنکه نیاز به بریدن (مگر در بعضی موارد) و چسب زدن باشد، اشکال و اشیاء مختلف به وجود می آید. همه ما این سرگرمی را به نحوی تجربه کرده ایم. هنگامی که با کاغذ دفتر اشیائی از قبیل ،قایق، نمکدان، موشک، لیوان و توپ و یا با کاغذ روزنامه کلاه می ساخته ایم در واقع اصول «کاغذ و تا» را به کار می برده ایم. تاریخ شروع این سرگرمی دقیقاً روشن نیست اما مشخص است که پایه های اولیه آن در مشرق زمین ریخته شده و در آنجا به تدریج رشد یافته است.
گویا برای اولین بار در سرزمین چین فنّ تا کردن کاغذ به وجود آمده و چون وسیله اصلی این سرگرمی کاغذ است، بازی با کاغذ احتمالاً باید از زمانی که کاغذ به راحتی ساخته می شده و به کار می رفته رایج شده باشد. حدود ۱۳۰۰ سال پیش این سرگرمی به تدریج به سرزمین ژاپن راه یافته در آنجا تغییراتی پیدا کرده و به نهایت تکامل و زیبائی رسیده است تا جائی که امروزه سرگرمی «کاغذ و تا» در زمره یکی از هنرها به شمار می آید. بازی کاغذ و تا به آن صورت که ما اکنون میشناسیم از حدود ۶۰۰ سال پیش شروع شده است.
توضیحات : شاید درباره هیچ هنرمندی، دست کم در زمان حیاتش، به اندازه پابلو پیکاسو مقاله، کتاب، رساله ، تفسیر، نقد و یادداشت نوشته نشده است. شاید هیچ هنرمندی به اندازه پیکاسو با این همه رسانه هنری متنوع و گوناگون کار نکرده است: از نقاشی رنگ روغن گرفته تا طراحی، مجسمه سازی، گرافیک، سرامیک و از آنجا کار با ابزارهایی چون گواش، پاستل، مداد رنگی؛ و آفریدن لیتو گرافی، چوبکاری ها، پیکره هایی از گچ و چوب، مجسمه های برنزی، ترکیب بندی هایی از کاغذ و پارچه و چسب؛ ساختواره هایی از آهن و مفتول، چوب یا ورقه های فلزی؛ عکس ها؛ و طرح هایی برای لباس ها، پرده های پیش صحنه و پس صحنه تئاتر و باله؛ و سر انجام شعر و نمایشنامه نویسی.