دیکتاتوری رسانه ای
توضیحات : کتاب «چگونه دیکتاتورها سقوط می کنند و ملت ها زنده می مانند؟» با عنوان اصلی How Tyrants Fall: And How Nations Survive نوشته مارسل دیرسوس، اثری تحلیلی در حوزه سیاست و جامعه‌شناسی است که به این می‌پردازد چرا حکومت‌های استبدادی با وجود ظاهر قدرتمندشان اغلب شکننده‌اند و چگونه فرو می‌پاشند، و در ادامه ملت‌ها چگونه می‌توانند از دل این فروپاشی جان سالم به در ببرند و مسیر تازه‌ای برای خود بسازند.
دیرسوس با تکیه بر پژوهش‌های تاریخی، داده‌های آماری و گفت‌وگو با افرادی مانند سیاستمداران سابق، فعالان مدنی، نیروهای امنیتی و تحلیلگران نشان می‌دهد که بقای دیکتاتورها بیشتر از آنکه به قدرت شخصی آن‌ها وابسته باشد، به شبکه‌ای از وفاداری‌ها، ترس، منافع اقتصادی و حمایت نهادهای کلیدی بستگی دارد؛ شبکه‌ای که اگر ترک بردارد، حتی سرسخت‌ترین رژیم‌ها هم می‌توانند خیلی سریع فرو بریزند. او همچنین توضیح می‌دهد که اعتراض‌های گسترده مردمی، شکاف در نیروهای نظامی، فشارهای اقتصادی و تغییرات اجتماعی نقش تعیین‌کننده‌ای در تضعیف حکومت‌های خودکامه دارند و در بسیاری از موارد جنبش‌های غیرخشونت‌آمیز شانس بیشتری برای ایجاد گذار پایدار نسبت به شورش‌های مسلحانه دارند. بخش مهمی از کتاب به این اختصاص دارد که بعد از سقوط دیکتاتورها چه اتفاقی می‌افتد و چرا بعضی کشورها به سوی ثبات و آزادی حرکت می‌کنند اما برخی دیگر دوباره در چرخه خشونت و استبداد می‌افتند. نویسنده تلاش می‌کند نشان دهد ساخت نهادهای قوی، مشارکت سیاسی مردم و جلوگیری از تمرکز دوباره قدرت، عوامل کلیدی در زنده ماندن و پیشرفت ملت‌ها پس از فروپاشی یک رژیم سرکوبگر هستند.
این کتاب بیشتر از آنکه صرفاً روایت تاریخی باشد، تحلیلی عمیق از سازوکار قدرت و ضعف دیکتاتوری‌ها ارائه می‌دهد و به خواننده کمک می‌کند بفهمد تغییرات بزرگ سیاسی چگونه ممکن می‌شوند و چه شرایطی آن‌ها را پایدار یا شکننده می‌کند.
توضیحات : نوآم چامسکی از بزرگترین متفکران و روشنفکران حال و حاضر جهان است که در آمریکا مشغول نظریه پردازی و استاد بازنشسته دانشگاه MIT است و بر خلاف معمول،نقد های تند و تیزی هم به سیاست های میهن ابر قدرتش،آمریکا دارد. کتاب حاضر که از کتب موثر ولی کم حجم اوست،در باب نقش مهم رسانه ها در تعیین و کنترل افکار «توده مردم» سخن می گوید،چامسکی در مقدمه می نویسد : «نقش رسانه های گروهی در سیاست های معاصر ما را وامی دارد از خود بپرسیم،که مایلیم درون چه اجتماع و چه دنیای زندگی کنیم ؟ این موضوع را با دو برداشت متفاوت از دموکراسی می توان روشن کرد . . . در برداشت اول،چنین برمی آید که عموم مردم دارای امکانات و وسایل شرکت در مسیری با معنا از مدیریت امور سرنوشت ساز خود و همچنین دارای ابزارهایی از اطلاعات آزاد و بازداشته باشند.اگر به فرهنگ لغت رجوع کنیم،با معنایی در همین ردیف روبرو می شویم ! برداشتی دیگر از دموکراسی اینست که مردم جامعه از «باید» از دخالت در تعیین سرنوشت جامعه ی خود محروم باشند،و وسایل اطلاع رسانی و رسانه ها باید شدیدا تحت کنترل «نظام حاکم» بر جامعه قرار گیرد.شاید این تفسیر زیاد خوشایند نباشد ! ولی بهتر است قبول کنیم که این درک غالب حاکم بر جوامع است،که در واقع مدت هاست نه تنها در عمل،بلکه در تئوری نیز جایگاهی برای خود باز کرده است . . . »