رمان های جنایی كشور آمریكا

توضیحات :  الو.. الو.. کجائید؟

– اداره آگاهی، من تامسون رئیس اداره کار آگاهی هستم.

– آقای تامسون خواهش میکنم .. هر چه زودتر خودتان را باینجا برسانید چون اتفاق عجیبی افتاده.

– خانم شما کی هستید؟ و چه اتفاقی رخ داده و من کجا باید بیایم؟

– من دوشیزه فلورانس دختر آقای ادمون سیمون دوست شما هستم. چطور مرا نمیشناسید و نمی دانید کجا بیائید! بسیار خوب شناختم. خیلی عذر می خواهم همین الان خدمت می رسم. ممکن نیست بفرمائید چه اتفاقی رخ داده که وجود من لازم می باشد؟

– آقای تامسون اتفاق خیلی مهم و وحشت آور است و وجود شما هم خیلی لازم وفوری است و من نمیتوانم بوسیله تلفن بشما اطلاع بدهم چون ممکن است…

دیگر صدائی نیامد و مثل اینکه سیم تلفن را قطع کرده باشند و معلوم هم نشد که علت قطع تلفن چه بود.

چند دقیقه بعد تامسون رئیس اداره آگاهی لندن که شهرت جهانی داشت و تمام دزدان و جنایت کاران از او بیم و هراس داشتند، سوار تاکسی شده و طولی نکشید که تاکسی آن را در جلوی پارک بزرگ و زیبای آقای ادمون سیمون که در خیابان آکسفرد قرار داشت پیاده کرد. تامسون تکمه زنگ را فشار داد. پس از لحظه ای درب آهنی بزرگ قصر بروی پاشنه چرخی خورده و بازشد و شخص نسبتاً جوانی که لباس پیشخدمتی در تن داشت در جلو درب ظاهر گردید و با کمال احترام سلام کرده و راه را بآقای تامسون رئیس کار آگاهی نشان داد…

توضیحات :   ” (ماری – تامپسون) با دقت موهای طلائی خود را چلانید و از حمام بیرون آمد. در کریدور ایستاد و هوایی را که آمیخته با بوی کاکائو و گردو بود با لذت استنشاق کرد. طبعاً مادرش خانوم آگاتا در این موقع در آشپزخانه مشغول پختن شیرینی بود. ماری در حالیکه تصنیفی را زمزمه میکرد وارد اتاقش شد. با نرمی حوله نمدار حمام را از بدن جذاب خود جدا ساخت و آن را روی دسته کاناپه انداخت. بعد با یک نوع سبک بالی مخصوص از اشکاف اتاق بلوز و دامن سرمه ای رنگی را بیرون آورد. آنها را به تن کرد و همان طور که سرحال مقابل میز توالت روی چهارپایه ای نشست و به شانه زدن موهایش پرداخت در همین موقع چشمانش به تصویر مادرش که آینه تمام قد منعکس شده بود، افتاد…

توضیحات :  میس گلوری روی خود را گرداند. هاری مثل سایه ای از جلوی او گذشت. فقط با صدای سرد و آهسته به دختر جوان سلامی کرد. بعد بدون اینکه به او نگاهی بکند، کلاه و شنل خود را روی میز انداخت و در کنار بخاری نشست. قیافه اش بهم خورده و آشفته و رنگی پریده داشت و نگاههای لرزان او نشان می داد که ناراحت است. از شش ماه پیش که باهم آشنا شده بودند، هرگز او را به این حال ندیده بود. هیچ دلیلی برای حال او نداشت جز اینکه فکر می کرد که با این حرکات میخواهد از او جدا شود.

میس گلوری از چند هفته پیش این فکر به خاطرش رسید که آیا دوستی آنها تا چه مدت طول خواهد کشید؟ نه اینکه فکر کنید هاری از دوستی با او خسته شده بود بلکه باید گفت این عادت میس گلوری بود و تا آن روز بیش از نُه عاشق عوض کرده بود. بنابراین انتظار داشت که یک روز از او جدا شود؛ اما هیچ وقت با رفقای جدید از عشق سابق خود حرفی نمی زد…

توضیحات :  رستوران کوریلا با محله هارلم فاصله چندانی نداشت. صاحب پیر زن سفید مویی بود که نسبت خود را به بارون های فرانسوی می رساند و اسمش ژیگوما بود. وقتی که پات به من گفت طبق گزارشات شهربانی در این رستوران اعمال خلافی انجام می گیرد و آنجا مرکز تجمع دسته ای از گانگسترها شده است، تعجب کردم زیرا از ژیگوما این کارها را بعید می دانستم. قریب هفت سال بود که او این رستوران را اداره می کرد و در این مدت کوچکترین عمل خلاف قانون انجام نداده بود و اگر اینطور که پات می گفت به کارهای ناشایستی اقدام می نمود، می بایست اقرار کنم که واقعا با همه زرنگی فریب این پیرزن را خورده بودم…

توضیحات :  به دنبال تحقیقات جان لی اندرسون بیوگرافی نویسی که توانست در 4221 به کشف بقایای جسد چگوارا دست یابد، بقایای جسد بونکه نیز در یک گور نامشخص در یک گودال کوچک در حاشیه پایگاه ارتش والگرانده در 49 اکتبر 4221 کشف شد. سپس بقایای جسد بونکه را به کوبا بردند و در آرامگاه ارنستیو چگوارا در شهر سانتاکلارا، در کنار خود چگوارا و چند چریک دیگر که در جریان جنگ آزادی بخش بولیوی کشته شده بودند به خاک سپردند.

توضیحات : «مک دونالد» سال ها دبیر بخش ادبی روزنامه «بوستون گلوب» بوده است و بسیاری از منتقدان ادبی آمریکا او را یکی از استادان مسلم ژانر ادبیات طنز جنایی در آمریکا می دانند. وی به نوشتن مجموعه رمان های دنباله دار جنایی علاقه داشت. مجموعه داستان های «فلچ» از معروف ترین مجموعه رمان های جنایی کشور آمریکا است و وی به همین خاطر نیز جوایز زیادی از نصیب خود کرده است. وی نوشتن این مجموعه را از سال ۱۹۷۴ شروع کرد. مجموعه رمان های «فلچ» ده ها میلیون نسخه در سراسر جهان فروش کرده است و جایزه ادبی «ادگار» را برای نویسنده اش به ارمغان آورده است. وی همچنین در سال ۱۹۹۲ بهترین نویسنده خارجی در جایزه ادبی مسکو شناخته شد.