توضیحات : کتاب «قدرت ذهن ناخودآگاه» نوشتهی ژوزف مورفی یکی از مشهورترین آثار در زمینهی روانشناسی موفقیت و خودیاری است که نخستین بار در دههی ۱۹۶۰ منتشر شد و تا امروز بارها تجدید چاپ شده و به زبانهای مختلف، از جمله فارسی، ترجمه گردیده است. مورفی که یک فیلسوف و کشیش اهل ایرلند بود، باور داشت ذهن ناخودآگاه نقشی تعیینکننده در شکلگیری زندگی انسان دارد. او در این کتاب توضیح میدهد که چگونه افکار، باورها و تصاویری که در ناخودآگاه ذخیره میشوند، مستقیماً بر سلامت جسم، روابط، وضعیت مالی و حتی احساس خوشبختی افراد اثر میگذارند. به اعتقاد او، با برنامهریزی ذهن ناخودآگاه از طریق تلقین مثبت، تصویرسازی ذهنی و تکرار عبارات تاکیدی میتوان موانع روانی را از میان برداشت و شرایط دلخواه زندگی را خلق کرد.
ساختار کتاب شامل مجموعهای از مثالهای واقعی و داستانهای الهامبخش است که مورفی آنها را برای نشان دادن کاربرد عملی نظریههایش آورده است. او بارها تاکید میکند که ذهن ناخودآگاه تفاوتی بین واقعیت و تخیل قائل نمیشود، و بنابراین هر فکری که بارها و با ایمان تکرار شود، دیر یا زود در زندگی بیرونی فرد نمود پیدا میکند. این اثر گرچه از دیدگاه علمی امروز بهطور کامل تایید نمیشود، اما همچنان بهعنوان یکی از متون تاثیرگذار در ادبیات انگیزشی و توسعهی فردی محبوبیت دارد و در کنار آثاری مثل «بیندیشید و ثروتمند شوید» ناپلئون هیل یا «قدرت تفکر مثبت» نورمن وینسنت پیل جایگاه ویژهای در میان خوانندگان علاقهمند به خودسازی و موفقیت شخصی پیدا کرده است.
توضیحات : کتاب حاضر با همکاری “دکتر ماری لویزفون فرانتس، دکتر جوزف ال. هندرسن، دکتر آنیه لایافه، دکتر یولانده یاکوبی” نوشته شده است. یونگ در این کتاب به نقش فرهنگ و اساطیر هر ملت در شخصیت افراد تشکیلدهنده آن جامعه میپردازد و مفهوم کهن الگو را مطرح می کند. در قسمتهایی از کتاب میخوانیم: «من قبلاً به آنچه مردمشناسان “ترس از چیزهای نو” نامیدهاند اشاره کردهام یک ترس عمیق و خرافی از چیزهای نو در مردم ابتدایی در برابر وقایع مبهم، درست مانند حیوانات وحشی واکنش نشان میدهند… این امر را میتوان به آسانی در واکنش هر فرد در برابر رویاهای خود، وقتی که به اعتراف به یک پندار حیرتانگیز مجبور میشود، مشاهده کرد.» «در بررسی رویاها دو نکته اصلی باید مورد بررسی قرار گیرند: نخست اینکه رویا را باید مانند یک حقیقت تلقی کرد که کسی درباره آن نباید هیچگونه تصور قبلی بکند، جز اینکه در هر حال به وجهی دارای معنی است، دوم اینکه رویا جلوهای از ناخودآگاه است.»
توضیحات : از روانکاوی آموختهایم که ماهیت فرایند سرکوب در پایان دادن و محو کردن ایده یا فکری، که امری غریزی را نشان میدهد نهفته نیست، بلکه ماهیت این فرایند جلوگیری از آگاهانه شدن آن ایده است. وقتی چنین امری رخ میدهد، میگوییم که آن ایده در وضعیتِ «ناخودآگاه» است، و قادر هستیم دلیل و بیّنه کارآمدی فراهم آوریم تا نشان دهیم حتی وقتی این فکر ناخودآگاه است، حتی وقتی شامل ایدهای است که در نهایت به آگاهی وارد خواهد شد، میتواند تأثیراتی ایجاد کند. هر چیزی که سرکوب میشود حتماً در ضمیر ناخودآگاه باقی میماند، لیکن باید دقیقاً از همین اول خاطرنشان کرد که امور سرکوبشده همه ضمیر ناخودآگاه را تشکیل نمیدهند. ضمیر ناخودآگاه حیطهای گستردهتر دارد و امور سرکوبشده بخشی از ناخودآگاهاند.