توضیحات : در پیشرفت و توسعه هر جامعه به تاثیر عوامل متعددی می توان اشاره کرد. که از آن میان توسعه راههای ارتباطی مهمترین عامل می تواند باشد. در طول تاریخ بشر بسته به میزان تحول و تکامل علمی و فرهنگی جامعه راههای ارتباطی متنوعی ابداع شده است و از بین انواع مختلف راهها، راه آهن با ویژگی خاص خود حرف اول را می زند و به طور انکارناپذیر در ارتقاء کمی و کیفی اقتصاد و فرهنگ جامعه و جابه جایی کالاها و انسانها و حتی تبادلات فرهنگها و تمدنها نقش اساسی داشته است.
راه آهن با نقش منحصر به فردی که در توسعه جوامع داشته در مورد ایران باتوجه به تنوع سیمای ظاهری زمین وسعت ارضی زیاد نواحی مختلف الاقلیم و تراکم و تفرق مراکز تجمع انسانی و موقعیت خاصی که ایران از نظر استراتژیکی در بین سه قاره آسیا، اروپا و آفریقا دارد از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده است و پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران تلاشی همه جانبه و پیگیر در توسعه شبکه خطوط، که تضمین کننده توسعه اقتصادی کشور می تواند باشد، مشاهده می شود.
در مقدمه این کتاب آمده است؛ راهآهن به دلیل برخورداری از ویژگیهای ایمنی حمل و صرفه اقتصادی، جایگاه خاصی در میان سایر روشهای حمل و نقل دارد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷، دوران شکوفایی صنعت راهآهن آغاز شد. بعد از پایان جنگ تحمیلی و آغاز استفاده از امکانات کشور در راه سازندگی، توسعه راهآهن هم شتاب بیشتری گرفت. احداث و گشایش راهآهن بافق_بندرعباس و راهآهن مشهد_سرخس_تجن و احیای راه ابریشم در آستانه قرن بیستویکم از جمله فعالیتهای تاریخی راهآهن ایران است.
توضیحات : ساخت راه آهن در ايران، همواره يكي از آرزوهاي بزرگ و ملي محسوب مي گرديد و با توجه به اينكه در حدود نيم قرن كوشش هايي از طرف اولياي امور در انجام اين امر خطير به عمل مي آمد، تحقق اين آرزوي ملي تا سال 1306 به طول انجاميد. در 23 مهرماه 1306 اولين كلنگ ساختمان راه آهن سراسري در تهران، محل فعلي ايستگاه تهران بر زمين زده شد و از همان زمان ساخت و ساز راه آهن از سه نقطة جنوب – مركز – شمال آغاز گرديد و براي اجراي اين امر با سرمايه داخلي و بدون استمداد از بيگانگان، و از طرفي تحمل هزينه آن براي ملت ايران طاقت فرسا نباشد، قبل از شروع، بنا به فرمان دولت وقت، قانون انحصار قند و شكر و چاي، وضع و در نهم خرداد 1304 به تصويب مجلس شوراي ملي رسيد.
توضیحات : در سالروز آغاز احداث راهآهن سراسری (۲۳ مهر)، سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران، کتابچه «راهآهن در ایران» که بنگاه راهآهن دولتی ایران چاپ کرده و در آرشیو ملی ایران نگهداری میشود را منتشر کرده است. قانون اجازه ساخت خطوط آهن اصلی، قانون استخدام خارجیها و اختصاص اعتبار برای ساخت راهآهن و…از جمله اسنادی است که آرشیو ملی ایران منتشر کرده است.
ساعت ۸ صبح روز یکشنبه ۲۳ مهرماه ۱۳۰۶ بر حسب دعوتی که از طرف وزارت فواید عامه به عمل آمده بود، در بیرون دروازه گمرک با حضور وزراء، رجال، نمایندگان مجلس، سفرا، امرای ارتش، مدیران جراید و… در محوطه حسینآباد تهران، رضاشاه پهلوی کلنگ نقرهای را بر زمین زد و ساخت ایستگاه مرکزی راهآهن آغاز شد. زیرساختهای شبکه راهآهن از ۲۳ مهر آغاز شد و تکمیل آن ۱۱ سال به طول انجامید. منابع مالی ساخت راهآهن بر اساس مصوبه مجلس و از مالیات بر قند و چای تامین شد. پیش از شروع ساخت راهآهن، دولت وقت قانون انحصار قند و شکر و چای را وضع و در نهم خرداد ۱۳۰۴ به تصویب مجلس شورای ملی رساند. به موجب این قانون مقرر شد از هر ۳ کیلو قند و شکر، ۲ ریال و از هر ۳ کیلو چای، ۶ ریال مالیات اخذ و درآمد حاصله از آن صرف هزینه ساختمان راهآهن سراسری شود.
راهآهن سراسری در ۲۷ مرداد ۱۳۱۷ به پایان رسید و دو خط شمال و جنوب در ایستگاه سمیه به یکدیگر متصل و در چهارم شهریور ۱۳۱۷ این خط با تشریفات خاصی رسماً افتتاح و بهرهبرداری آن شروع شد و اینچنین بود که آرزوی دیرین ایرانیان برآورده شد.
توضیحات : در این کتاب که از طرف راه آهن جمهوی اسلامی ایران منتشر شده است، تلاش شده شناخت دقیقی از ساختار و حوزه حمل و نقل ریلی کشور به اطلاع عموم برسد. همچنین اطلاعاتی از قبیل قطارهای باری، قطارهای مسافربری، انواع لولکوموتیوها و واگنها تشریح شده است.