توضیحات :  در پیشرفت و توسعه هر جامعه به تاثیر عوامل متعددی می توان اشاره کرد. که از آن میان توسعه راههای ارتباطی مهمترین عامل می تواند باشد. در طول تاریخ بشر بسته به میزان تحول و تکامل علمی و فرهنگی جامعه راههای ارتباطی متنوعی ابداع شده است و از بین انواع مختلف راهها، راه آهن با ویژگی خاص خود حرف اول را می زند و به طور انکارناپذیر در ارتقاء کمی و کیفی اقتصاد و فرهنگ جامعه و جابه جایی کالاها و انسانها و حتی تبادلات فرهنگها و تمدنها نقش اساسی داشته است.

راه آهن با نقش منحصر به فردی که در توسعه جوامع داشته در مورد ایران باتوجه به تنوع سیمای ظاهری زمین وسعت ارضی زیاد نواحی مختلف الاقلیم و تراکم و تفرق مراکز تجمع انسانی و موقعیت خاصی که ایران از نظر استراتژیکی در بین سه قاره آسیا، اروپا و آفریقا دارد از اهمیت ویژه ای برخوردار بوده است و پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران تلاشی همه جانبه و پیگیر در توسعه شبکه خطوط، که تضمین کننده توسعه اقتصادی کشور می تواند باشد، مشاهده می شود.

در مقدمه این کتاب آمده است؛ راه‌آهن به دلیل برخورداری از ویژگی‌های ایمنی حمل و صرفه اقتصادی، جایگاه خاصی در میان سایر روش‌های حمل و نقل دارد. پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران در سال ۱۳۵۷، دوران شکوفایی صنعت راه‌آهن آغاز شد. بعد از پایان جنگ تحمیلی و آغاز استفاده از امکانات کشور در راه سازندگی، توسعه راه‌آهن هم شتاب بیشتری گرفت. احداث و گشایش راه‌آهن بافق_بندرعباس و راه‌آهن مشهد_سرخس_تجن و احیای راه ابریشم در آستانه قرن بیست‌ویکم از جمله فعالیت‌های تاریخی راه‌آهن ایران است.